Bir çox tərsliklər, təsadüflər və yanlışlar nəticəsində bu gəmi batdı. Titanik gəmisinin batması ilə yanaşı, faciənin böyük olması da bir çox təsadüf və yanlışların nəticəsi idi. Məsələn, o dövrün qanun və standartına görə gəminin daşıyacağı xilasetmə qayıqlarının minimal sayı sərnişinlərin sayına görə yox, gəminin kütləsinə görə təyin edilirdi. Bəlkə qanunu yaradanlar özü də bu nəhənglikdə gəmiyə hazır deyildi ki, bu minimal say şərtini yeniləməyə fürsət tapmadılar. Əslində bu özü də standartların və qanunların inkişaf proseslərindən də sürətli olmağa çalışmasının vacib olduğunu göstərir.

Gəmidə olan 2224 nəfərdən sadəcə 710 nəfəri xilas ola bildi. Titanikdə sərnişinlər 1-ci, 2-ci, 3-cü sinif olaraq yerləşdirilmişdi. Xilas olanların nisbəti də elə bu siniflərə müvafiq oldu. Amma gəmi batanda əlavə kateqoriyalaşma da yarandı: 1) Kişilər, 2) Qadınlar, 3) Uşaqlar.

Bu yeni kateqoriyalaşma sinfi bölünmədən biraz fərqli vəziyyət yaratdı. Aşağı sinifdə səyahət edən bir qadının xilas edilmə nisbəti, yuxarı sinifdə səyahət edən kişidən daha çox idi. Bu isə gəmidə qadın və uşaqların birinci xilas edilməsi ilə bağlı verilən alicənab qərarla bağlı idi. Ümumilikdə gəmidə səyahət edən kişilərin 20%-i, uşaqların 51%-i, qadınların 74%-i xilas edilə bildi.