Məsələn həftənin 3-cü günü olan Çərşənbə, farsca ‘Cahar Şənbə’ sözündən götürülüb. Mənası ‘Şənbədən sonra 4-cü gün’ deməkdir. Çərşənbə axşamı isə ondan əvvəlki günü bildirir.

Türkiyədə həftənin 2-ci gününə Salı, 4-cü gününə Pərşənbə deyirlər.

Salı ərəb mənşəli sözdür, mənası əslində 3-cü gün deməkdir.

Pərşənbə fars mənşəli sözdür, ‘Pənc Şənbə’ sözündən düzəlib. Mənası ‘Şənbədən sonrakı 5-ci gün’ deməkdir.

Şənbə özü yəhudi mənşəli sözdür. Yəhudilərin şabat günündən götürülüb. Dünyanın bir çox dillərində bugün elə Şabat sözünə əsasən adlandırılır.

Cümə və Cümə axşamının kökündəki Cümə sözü ərəb mənşəli sözdür, ‘Cəm olmaq’ mənasını verir.

Bazar – Fars mənşəli sözdür. Amma demək olar əksər türk xalqlarına yad deyil. Hətta macarlara belə bu söz gedib çıxıb. Tarixin çox qədim dövründən türklərdə işlənir. Xalq digər günlərdən fərqli olaraq ardıcıl sıraya uyğun olaraq bugünə 7-ci gün demir. Sadəcə ‘Bazar günü’ deyir. Xalq özü ilk 6 günü sadəcə saylarla bildirərək həftənin günlərini türkləşdirib və rəsmi adların kənarına çıxıb. Amma Bazar günü istisnadır. Bu söz həqiqi mənada türkləşə bilmiş bir sözdür.

Həftənin günlərini adlandırarkən ərəb, fars və yahudi sözlərindən istifadə edirik. ‘Həftə’ sözü də fars mənşəlidir. Həft – yeddi deməkdir. Əslində zamanları belə bölmək müəyyən bir anlayışa əsaslanır və zamana anlam verərək onu özümüz üçün daha anlaşıqlı edirik. Bu barədə Böldüyümüz zaman yazısını oxuya bilərsiniz.

Qədim Romada həftənin günlərinin hər biri bir göy cisminə əsaslanırdı. Bu göy cisimləri həm də bir Tanrını göstərirdi. Həftənin günlərinin Qədim Romadakı anlamları:

Bazar – Günəş günü

Bazar ertəsi – Ay günü

Çərşənbə axşamı – Mars günü

Çərşənbə – Merkuri günü

Cümə axşamı – Yupiter günü

Cümə – Venera günü

Şənbə – Saturn günü

İngilis dilində günlərin tərcüməsində də Roma günləri ilə uyğunluq var. Həmin bənzərliklər bunlardır: